Tek Fiber Optik Kabloda 3,2 Petabit Hız Rekoru

Çinli araştırmacılar, tek bir fiber optik kablo üzerinden saniyede 3,2 petabit veri aktararak yeni bir hız rekoruna ulaştı. Deney, 10,3 kilometrelik bir bağlantıda gerçekleştirildi. Bu sonuç, fiber hatların taşıyabileceği veri miktarını artırmaya yönelik araştırmalar açısından dikkat çekici. Ancak laboratuvarda elde edilen kapasite, mevcut ev interneti bağlantılarının aynı hıza çıkacağı anlamına gelmiyor.

Deneyde, içinde 24 ayrı çekirdek bulunan özel bir fiber optik kablo kullanıldı. Araştırma ekibi, bu çekirdeklerden ve üç farklı dalga boyu bandından aynı anda yararlanarak veriyi paralel kanallar üzerinden iletti. Böylece tek bir fiziksel kablonun taşıdığı toplam veri miktarı yükseltildi.

Tek kabloda çok sayıda aktarım kanalı

Fiber optik iletişimde kapasiteyi artırmanın yollarından biri, aynı bağlantı üzerinden birden fazla veri kanalını eş zamanlı çalıştırmak. Bu deneyde çekirdekler ve dalga boyları, veriyi farklı kanallara dağıtmak için birlikte kullanıldı. Sonuç olarak araştırmacılar, kablonun farklı bölümlerinden ve ışık dalga boylarından aynı anda faydalanabildi.

Buradaki hız, tek bir kullanıcının bir dosyayı saniyede 3,2 petabit hızla indirmesi şeklinde yorumlanmamalı. Açıklanan değer, deneydeki çoklu kanalların toplam aktarım kapasitesini ifade ediyor. Bu ayrım, laboratuvar sonuçlarını günlük internet deneyimiyle karşılaştırırken önem taşıyor. Kablonun yüksek kapasitesi, aynı fiziksel bağlantıdan çok büyük miktarda verinin paralel olarak geçirilmesiyle elde edildi.

Aktarım için araştırmacıların geliştirdiği optik modüller kullanıldı. Verinin gerçek zamanlı aktarılması, çalışmanın yalnızca teorik bir kapasite hesabına dayanmadığını gösteriyor. Bununla birlikte deney, 10,3 kilometrelik özel bir hat üzerinde yapıldı. Sonucun ticari ağlarda kullanılabilmesi için gerekli koşullar ve uygulanabilirlik, bu laboratuvar ölçümünden ayrı değerlendirilmek zorunda.

Veri merkezlerinin kapasite ihtiyacı

Yüksek kapasiteli fiber bağlantılara duyulan ihtiyaç, büyük miktarda verinin sistemler arasında taşındığı alanlarda belirginleşiyor. Yapay zekâ modellerinin geliştirilmesi ve eğitilmesi, çok sayıda sunucunun birlikte çalışmasını ve bu sunucuların veri alışverişi yapmasını gerektiriyor. Bu nedenle veri merkezlerinin ağ kapasitesi, yalnızca depolama alanı ya da işlem gücü kadar önemli bir altyapı unsuru hâline geliyor.

Tek bir kablonun daha fazla veri taşıyabilmesi, ileride veri merkezleri arasındaki iletişim için yararlı olabilir. Mevcut fiziksel hatlardan daha yüksek kapasite elde etmek, ağların artan veri trafiğini karşılamasına katkı sağlayabilir. Ancak araştırmanın sonuçları, yeni kablo türünün hemen kullanılmaya başlanacağını veya veri merkezi altyapılarında belirli bir tarihte devreye gireceğini göstermiyor. Çalışma için ticari kullanıma geçiş takvimi de paylaşılmadı.

Bu nedenle rekor, tüketicilerin internet hızlarında kısa vadede doğrudan bir artış beklentisi yaratmamalı. Günlük bağlantı hızları, tek başına fiber kablonun kapasitesine bağlı değil; ağın diğer bölümleri ve hizmetin sunulduğu altyapı da belirleyici. Deneyin asıl katkısı, 24 çekirdekli bir kablo üzerinde farklı çekirdek ve dalga boylarını birlikte kullanarak toplam veri aktarım kapasitesinin ne ölçüde yükseltilebildiğini göstermesi.

Laboratuvar başarısından gerçek ağlara

Deneyde ulaşılan saniyede 3,2 petabitlik değer, tek bir fiber optik kabloyla mümkün olan aktarım kapasitesine ilişkin araştırmaların geldiği noktayı ortaya koyuyor. Gerçek ağlarda bu tür bir yaklaşımın kullanılabilmesi için kablo ve optik modüllerin yanı sıra kurulum, işletme ve mevcut altyapıyla uyum gibi koşulların da ele alınması gerekecek. Mevcut bilgiler, bu unsurların nasıl çözüleceği ya da sistemin hangi ölçekte kurulabileceği konusunda ayrıntı sunmuyor.

Yine de çok çekirdekli fiberlerin ve paralel optik kanalların incelenmesi, veri trafiği büyüdükçe ağ kapasitesini artırmaya yönelik seçenekleri genişletiyor. Araştırmacıların elde ettiği sonuç, internet kullanıcılarına hemen daha hızlı bağlantı sağlayan bir ürün değil; gelecekte büyük miktarda veriyi taşıması gereken ağlar için geliştirilen bir kapasite yaklaşımının laboratuvar düzeyindeki gösterimi.