Torrent takipçilerine açılan davada sahte yapımcı şüphesi

Özel torrent takipçilerine karşı açılan bir telif davası, filmlerin izinsiz paylaşılması iddiasından çok davacının kimliği nedeniyle tartışılmaya başladı. Kendini bağımsız film yapımcısı olarak tanıtan Matthew Schneider, bazı yapımların telif hakkı ihlaliyle paylaşıldığını öne sürerek altı özel takipçiyi mahkemeye taşıdı. Ancak şikâyette adı geçen filmlerin gerçek yapımcısı, davacıyla herhangi bir bağlantısı olmadığını mahkemeye sunduğu yeminli beyanla açıkladı.

Bu itiraz, dosyanın temelini doğrudan etkiledi. Çünkü bir telif davasının ilerleyebilmesi için davacının ilgili eserler üzerinde hak sahibi olduğunu gösterebilmesi gerekiyor. Gerçek yapımcının davacıyı tanımadığını söylemesi, Matthew Schneider’ın filmlerle ve telif haklarıyla ilişkisi konusunda ciddi soru işaretleri doğurdu.

Dava altı özel torrent takipçisini hedefliyordu

Şikâyette PassThePopcorn, BroadcasTheNet ve HDBits gibi özel torrent takipçilerinin de aralarında bulunduğu altı platform hedef alındı. Bu servisler, genel erişime açık torrent sitelerinden farklı olarak üyelik ve davet temelli yapılarıyla biliniyor. Davacı, filmlerin izinsiz dağıtıldığı iddiasını kullanarak takipçilerin arkasındaki kişilere ulaşmaya çalıştı.

Bu amaçla Cloudflare üzerinden de bilgi talep edildi. Cloudflare, çevrim içi hizmetlerin teknik altyapısında ve erişim güvenliğinde kullanılan bir servis olarak pek çok internet sitesinin önünde yer alabiliyor. Davanın bu aşamasında amaç, takipçilerin gerçek operatörlerine veya ilgili hesaplara dair kimlik bilgilerinin ortaya çıkarılmasını sağlamaktı.

Dolayısıyla dosya yalnızca üç filmin paylaşılıp paylaşılmadığıyla sınırlı kalmadı. Dava, kapalı torrent topluluklarının arkasındaki kişilerin belirlenmesine yönelik bir sürece dönüştü. Bu nedenle takipçilerin operatörleri ve kullanıcıları açısından da yakından izlenen bir hukuki mücadele hâline geldi.

Aynı film adları yeni soru işaretleri doğurdu

Şikâyette yer alan yapımlar arasında “Split: A Film Anthology”, “Do Us Part” ve “Orlando Gloom, Always the Same” bulunuyordu. Bu filmlerin arkasındaki gerçek Matthew Schneider ise mahkemeye verdiği beyanda davacıyla herhangi bir ilişkisi olmadığını ve davada taraf olmadığını belirtti.

Davacı taraf, ortaya çıkan çelişki karşısında geri çekilmek yerine farklı bir açıklama yaptı. İddialara konu olan filmleri kendisinin de tesadüfen aynı adlarla hazırladığını savundu. Böylece aynı isimde iki kişinin, aynı üç film adıyla bağlantılı olduğu bir tablo ortaya çıktı. Bu durum, davacının kimliği ve eserler üzerindeki hak iddiasının güvenilirliğini mahkemenin incelemesi gereken ana konulardan biri hâline getirdi.

Özel torrent takipçileri tarafından sunulan itirazlarda, davacının daha önce platformlardan birinde yasaklanmış bir kullanıcı olabileceği ve davanın intikam amacı taşıyabileceği ileri sürüldü. Bu iddialar henüz mahkeme tarafından kesinleşmiş bir gerçek olarak kabul edilmedi. Yine de itirazlar, davanın yalnızca telif ihlali iddiasından oluşmadığını; davacının geçmişi ve başvuruyu hangi amaçla yaptığı konusunda da inceleme gerektiğini gösterdi.

Davacı taleplerini geri çekti

Davaya bakan hâkim Andrea R. Wood, iddiaların doğru olması durumunda davacının mahkemeyi yanıltma amacıyla dayanaksız bir başvuru yapmış olabileceği uyarısında bulundu. Mahkeme, dosyaya sunulan bilgilerin doğruluğunu ve davacının gerçekten telif hakkı sahibi olup olmadığını değerlendirebilir. Bu değerlendirme sonucunda yaptırım uygulanması ihtimali de gündeme geldi.

Mahkemenin uyarılarının ardından davacı, taleplerini gönüllü olarak geri çekmeye karar verdi. Bu karar, davanın mevcut telif iddiaları üzerinden devam etmesini engelleyebilir. Ancak davanın geri çekilmesi, başvurunun nasıl yapıldığına ilişkin olası incelemeyi otomatik olarak ortadan kaldırmıyor. Hâkim, mahkemeye yanıltıcı bilgi sunulup sunulmadığını ve davanın dayanaksız biçimde açılıp açılmadığını ayrıca ele alabilir.

Dosyanın önemi, özel torrent takipçilerine yönelen telif davalarında hak sahipliğinin ne kadar kritik olduğunu da ortaya koyuyor. Bir yapımın izinsiz paylaşılmış olması tek başına yeterli olmayabilir; davayı açan kişinin o eser üzerinde hak sahibi olduğunu da kanıtlaması gerekiyor. Bu davada yaşanan kimlik ve yapımcı tartışması, telif iddialarının arkasındaki belgelerin ve beyanların dikkatle incelenmesi gerektiğini gösterdi.

Şimdilik davacının taleplerini geri çekmesi, takipçilerin operatörlerine ulaşılmasını amaçlayan süreci de belirsiz hâle getirdi. Buna rağmen mahkemenin yaptırım ihtimaliyle ilgili değerlendirme yapma yetkisi sürüyor. Dosyanın merkezinde artık yalnızca filmlerin paylaşımı değil; Matthew Schneider’ın gerçekten hak sahibi olup olmadığı, gerçek yapımcıyla aynı isim ve film adlarının nasıl ortaya çıktığı ve mahkemeye sunulan bilgilerin güvenilirliği bulunuyor.