Atlantik kasırga sezonunda 175 yıllık rekor kırılabilir

Atlantik kasırga sezonu, 2026 yılında alışılmadık derecede sakin ilerliyor. Sezonun tropik sistemler açısından geleneksel zirvesi kabul edilen 10 Eylül civarı geride kalmasına rağmen Atlantik havzasında henüz tek bir kasırga oluşmadı. Bu durum, ABD’nin modern gözlem kayıtlarının başladığı 1944 yılından bu yana görülmemiş bir tabloya dönüşebilir.

Atlantik havzası yalnızca açık okyanusu kapsamıyor. Meksika Körfezi, Karayip Denizi ve kuzey Atlantik de bu izleme alanına dahil. Kasırgalar bu bölgelerde oluştuğunda kıyı yerleşimleri için yıkıcı rüzgârlar, yoğun yağış ve sel riski yaratabiliyor. Denizde kalan sistemler bile enerji piyasalarını etkileyebildiği için sakin bir sezon, kıyı bölgelerinin yanı sıra ekonomik açıdan da yakından takip ediliyor.

Sezonun zirvesi sessiz geçti

Tropikal sistemlerin oluşumu için deniz yüzeyi sıcaklıklarının yükselmesi tek başına yeterli değil. Atmosferdeki rüzgâr koşulları ve nem dağılımı da belirleyici rol oynuyor. Bu yıl Atlantik’te, tropik sistemlerin çoğunun geliştiği ana bölge Sahra Çölü kaynaklı yoğun toz taşınımından ve güçlü rüzgâr kesmesinden etkileniyor.

Sahra tozu, atmosferdeki kuru hava miktarını artırarak tropikal yapıların güçlenmesini zorlaştırabiliyor. Rüzgâr kesmesi ise bir fırtınanın farklı yüksekliklerde farklı yönlere savrulmasına yol açarak düzenli bir dolaşım merkezi oluşturmasını engelleyebiliyor. Bu iki etken, deniz yüzeyleri tropik sistemler için elverişli sıcaklıklara ulaşsa bile gelişimi baskılayabiliyor.

Normal şartlarda eylül ayının ilk yarısı, Atlantik kasırga sezonunun en hareketli dönemlerinden biri. Ancak 2026’da bu dönem, belirgin bir tropikal dalga veya kasırga olmadan geçiyor. Böylece sezon, son yıllardaki hareketli örneklerden farklı olarak uzun süreli bir sakinlik sergiliyor.

Kasırga oluşumu için rekor gecikme ihtimali

ABD’nin Atlantik havzasını uçaklarla düzenli biçimde izlemeye başladığı 1944’ten beri her yıl 11 Eylül’e kadar en az bir kasırga oluştu. İlk kasırganın en geç ortaya çıktığı yıllar arasında 2002 ve 2013 bulunuyor. Bu yıllarda ilk sistemler sırasıyla Gustav ve Humberto adlarını aldı.

Kasırga arşivleri 1851’e kadar uzanıyor. Bununla birlikte eski dönemlere ait kayıtlar, okyanus üzerindeki fırtınaların çoğunlukla gemilerden gelen gözlemlere dayanması nedeniyle günümüz kadar güvenilir değil. Buna rağmen mevcut tarihsel veri seti, 1851’den bu yana her yıl Atlantik’te en az bir kasırga kaydedildiğini gösteriyor.

Şimdiye kadarki en geç ilk kasırga oluşumu 1941 yılında yaşandı. O yıl ilk kasırga 17 Eylül’de meydana geldi. 2026 sezonu ise bu tarihe yaklaşırken henüz ilk kasırgasını üretmiş değil. Mevcut gidişat, Atlantik’te ilk kasırganın oluşması için 175 yıllık kayıtlardaki gecikme sınırının aşılabileceği ihtimalini gündeme getiriyor.

İzlenen sistemin güçlenme ihtimali düşük

Ulusal Kasırga Merkezi, Atlantik’te şu anda yalnızca bir atmosferik bozulmayı izliyor. Ancak bu sistemin önümüzdeki iki gün içinde tropikal depresyon veya tropikal fırtınaya dönüşme ihtimali “yok denecek kadar az” seviyede değerlendiriliyor. Sistemin ilerleyen günlerde kasırgaya dönüşme olasılığı da düşük görülüyor.

Bu değerlendirme, sezonun kesin olarak sona erdiği anlamına gelmiyor. Atlantik kasırga sezonu devam ettiği sürece yeni sistemlerin ortaya çıkması mümkün. Yine de sezonun en hareketli kabul edilen dönemi geride kalırken ortada gelişmiş bir fırtınanın bulunmaması, 2026’yı tarihsel açıdan sıra dışı bir konuma taşıyor.

Kasırgaların oluşmaması kıyı bölgeleri için doğrudan risklerin azalması anlamına geliyor. Ancak uzmanların izlediği atmosfer ve okyanus koşulları değişebileceği için mevcut sessizlik, sezonun geri kalanında da aynı tablonun süreceğini garanti etmiyor. Şimdilik Atlantik, modern gözlem tarihinin en sakin sezonlarından birini yaşıyor.